Obsada:
Frank Bornemann — wokal, gitara
Hannes Arkona — gitara, instrumenty klawiszowe
Hannes Folberth — instrumenty klawiszowe
Klaus-Peter Matziol — gitara basowa
Fritz Randow — perkusja, instrumenty perkusyjne
Hannes Folberth — instrumenty klawiszowe
Klaus-Peter Matziol — gitara basowa
Fritz Randow — perkusja, instrumenty perkusyjne
![]() |
Frank Bornemann, Michael Gerlach, Hannes Folberth, Steve Mann, Klaus-Peter Matziol, Bodo Schopf |
Niemiecka kapela rocka progresywnego, do której przylgnęła niestety etykietka zespołu naśladującego Pink Floydów, Yes, Genesis. Cóż, pewnie tak było. Do tej samej szufladki wkładano każdy zespół spoza rynku anglosaskiego, np. węgierską Omegę. Faktem jest, gusta muzyczne narzucano wtedy jak, (a może i dzisiaj także) za Kanałem La Manche czy za oceanem. 'Angielski głupcze! - powiedziałby pewnie John F. Kennedy, gdyby był producentem muzycznym.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvrNMU_tfzf6i9u5AnhfC2EKOkn86SZZ1xjQW5G0-Viwn0uYjTWzxqZemvOZeAku90PVOVQJ9hIJkKPAHmoupDmRP8E8dQ3Xh3i2JZFuTDDLxXrl6nzhvpm8CwNvA8bcMGDxtAAh8sqWd_/s320/Eloy+band.jpeg)
Na utwór trafiłem przypadkowo bodajże za sprawą audycji Tomka Beksińskiego. Do dzisiaj go lubię. Usłyszałem nagraną audycję kiepskiej jakości dzięki kumplowi (nagrywaną jak się okazało przez mikrofon). 'A Broken Frame' urzekło mnie, przede wszystkim melodią zwrotek i refrenu (ładniej brzmi: bridge'u). Potem, jak to często bywa w takich sytuacjach, coś czego nie masz okazji często słuchać, nucisz sobie, zapamiętujesz, tęsknisz do utworu i próbujesz go zdobyć w lepszej jakości. W clipie na dole możemy zobaczyć zespół (na scenie w utworze 'Lost' z 1978 roku). Charyzmy za grosz ale umieją panowie grać.
_______________________________
A face that shaped dreams
Lost in a broken frame
The colour is fading but for now
It seems all the same
The smile I loved in the mornings
Now miles away
Once restrained and then winning
Once so open and next discreet
Hear the drizzle of the rain
The window's creaking
Are there foot-steps in the hall
No a tap must be leaking; I'm lonely!
All these noisy little nothings silly nothings drive me insane: it's scaring
Can you imagine just how I feel
I'm slipping, I'm drowning
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
The bit of certainty I had
Undermined and shaken: It's Fading!
The walls of sand are finally breaking
I'm slipping, I'm drowning
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Nothing is collapsing it's all unchanged
But it is stuck on a broken frame
There's still a balance that will remain
And won't slip out of a broken frame
No further will I drift away
Abandoning my course: I stop it now
I'll catch a wave back to the shore not so far away: I stop now
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Can't help it can't stop it can't I believe in something
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz